هفت شهر عشق
سرزمین مادریم کردستان
اين اخرين پست منه در واقع پست خداحافظي از امروز ديگه اين وبلاگ تعطيل ميشه براي هميشه از همه دوستاني كه تا امروز با من بودند تشكر مي كنم وازهمين جا روي گل همشون رو مي بوسم واميدوارم توي تمام مراحل زندگيتون موفق باشيد من رو هم فراموش نكنيد باز همان حكايت هميشگي پيش از آن كه باخبر شوي لحظه عزيمت تو ناگزير مي شود آه اي دريغ ودرد ناگهان چه زود دير مي شود !!!!!!!!!!!!!! سنگنوشته بیستون یا کتیبهٔ بیستون از آثار باستانی ایران واقع در حدود بیست و هفت کیلومتری شهر کرمانشا در غرب ایران است. نام بیستون از بغ (خدا) + ستان (ادات مکان) آمده که به معنای سرزمین یا جایگاه خدا است نقش بیستون پیروزی داریوش یکم را بر گوماته مغ و نه شورشی نشان میدهد. نماد فروهر در حال پرواز بالای نقش دیده میشود. داریوش دست راستش را به نشانه ستایش اهورامزدا بالا برده و پای چپش را بر سینه گئوماتا که زیر پای او افتاده نهادهاست . شورشیان که دستهایشان از پشت و گردنشان با ریسمان به هم بسته شدهاست پشت سر هم در برابر داریوش ایستادهاند. یک نیزه دار و یک کماندار پشت سر داریوش دیده میشوند. حوا وسیب دندان زده در کنارش ؟؟؟؟!!! این بار به کجا تبعید خواهم شد؟....
پالنگان» يكى از روستاهاى استان كردستان است كه بافت معمارى پلكانى آن داراى ارزش ويژه اى است. روستا در دامنه كوه و در دو طرف دره قرار دارد. خانه هاى روستا با سنگ و عموماً به صورت خشك چين، به صورت پلكانى ساخته شده و پشت بام منزل پايين به منزله حياط منزل بالا است. روستاى «پالنگان» در۱۵ كيلومترى شهر كامياران و ابتداى منطقه اورامان قرار دارد. در ۸۰۰ مترى روستا در دره زيباى «تنگيور» و در محل چشمه هاى پر آب «شيخ علاء الدين»، «شيخ خاتون» و«شيخ عمر» قلعه پالنگان وجود داشت كه اكنون بقاياى اتاق ها، آتشكده ها و پل هاى قديمى آن پابرجاست. آثار به دست آمده از قلعه و بقاياى پل هاى ساخته شده بر روى رودخانه قدمت آن را به دوره پيش از اسلام مى رساند. اين روستا علاوه بر داشتن معمارى زيبا، داراى چشمه ها، آبشارها و طبيعتى سرشار از زيبايى منحصر به فرد در استان كردستان است و در كنار رودخانه اى قرار گرفته كه به «سيروان» مى پيوندد. اين ناحيه يكى از مراكز مهم كردستان از دوره سلجوقى به بعد بود و قلعه پلنگان كه مجاور روستا و در بالاى كوه قرار گرفته، مويد اين امر است. با توجه به بقاياى آسياب ها، مساجد و منازل قديمى و باغ هاى زيباى اين روستا، بعيد به نظر نمى رسد كه شالوده اصلى آن به دوره ساسانى باز گردد، همين امر باعث شده كه در روزهاى تعطيل و روزهاى عيد محل جذابى براى گردشگران و در طول سال براى بازديد توريست ها باشد. این چند تا عکس هم من از روستای پالنگان گرفتم تا ببینید ولذت ببرید
اين روستا در ارتفاع 1352 متري از سطح درياهاي آزاد قرار دارد و براي رفتن به آنجا بايد از سمت غربي سنندج 65 کيلومتر به طرف مريوان را طي کرد. جمعيت اين روستا حدود 2 هزار نفر (450 خانوار) است؛ نماي آن رو به جنوب و بر زميني سنگلاخي بنا شده است.
امرار معاش روستاييان از راه کشاورزي است ولي امروزه بيشتر جوانان براي کسب درآمد به شهرهاي ديگر کوچ ميکنند. از نظر پوشش گياهي اين روستا در بين زمينهاي کلاترزان و کوههاي پُر از درخت ژاورود غربي و سروآباد واقع شده است. اين روستا در ميان کوههاي کره ميانه، فژاکان، دبهر، دهبم و نهوکه قرار گرفته است.
رودخانه کوماسي در اين منطقه واقع شده است که قبل از آلودگي محل تفريح و شناي اهالي روستا بود. درمورد پيشينه تاريخي قرآن و روستا با توجه به منابع و مآخذ تاريخي استان اطلاعات دقيقي در دست نيست؛ تنها منبع ما کتاب تاريخي تحفه ناصريه است. در اين کتاب چنين آمده است: «يکي از دهات اين بلوک که نگل نام دارد مسجد قديمي است که به مسجد عبدالله عمر يا عبدالله عمران مشهوراست و قرآني در اين مسجد هست خيلي بزرگ به خط کوفي نوشته شده است».
در داخل مسجد روستاي نگل، قرآن خطي از دوران گذشته وجود دارد که بنا به اعتقادات و باورهاي مردم يکي از چهار قرآني است که در زمان خليفه سوم به رشته تحرير درآمده و به چهار اقليم دنيا فرستاده شده است؛ اما براساس شواهد و شيوه نگارش و اعرابگذاري آن احتمالاً اين قرآن متعلق به سده چهارم يا پنجم ه.ق است . شايان توجه است که بنا به قولي اولين اعرابگذاري قرآن در زمان خلافت حضرت علي براي جلوگيري از قرائت اشتباه آن صورت گرفت.
چگونگي انتقال اين قرآن به روستاي نگل روشن نيست اما با توجه به گفتهها و حکايات عامه،در زمان صفويه چوپاني در اين منطقه مشغول چراي گوسفندان بوده که ناگهان گُل بسيار زيبايي، توجه او را به خود جلب ميکند. وقتي گُل را از دل خاک بيرون ميآورد، چالهاي پديد ميآيد و صندوقچهاي ميبيند.
چوپان که به تنهايي نميتواند صندوقچه را بيرون آورد، اهالي روستا را خبر ميکند. مردم، صندوقچه را بيرون ميآورند و قرآن بزرگي در آن صندوقچه مييابند که گويا بر پوست آهو نوشته شده است. اهالي اين امر را به فال نيک گرفته، در همان مکان مسجدي ميسازند و روستاي نگل نيز که چند کيلومتر دورتر از مکان امروز آن است را به محل جديد انتقال ميدهند.
مردم بر اين اعتقادند چون اين قرآن در اثر توجه چوپان به گُلي زيبا، کشف شده بود، اين محل به «نوگل» معروف شد و مردم، مسجدي به نام «مسجد نوگل» را بنا نهادند که به مرور زمان به «مسجد نگل» شهرت يافت. براي «نگل» معناهاي ديگري نيز يافت شده است از جمله به معناي زمين سنگي و سنگلاخ، همچنين ممکن است تغيير يافته کلمه «نيل» به معني شعله آتش باشد که نشان از ترويج آيين زردشت در اين منطقه دارد.
قطع اين قرآن رحلي بزرگ، جلد آن چرم و رنگ آن قهوهاي تيره است. کاغد صفحات آن ضخيم است و به دليل تشابهي که به پوست دارد در بين مردم به «پوست آهو» شهرت يافته است. قرآن نگل به خط کوفي نوشته شده و داراي نقطه و اعراب است. از زيباييهاي اين قرآن مطلا بودن سرسورهها و شمارههاي آيات و همچنين مزين بودن به نقوش گياهي است.
طول خود قرآن 38 ، عرض آن 21 و قطر آن 13 سانتي متر است.اين قرآن طي ساليان گذشته مورد استفاده عموم بوده و چندين بار نيز به سرقت رفته به همين دليل آسيبهاي فيزيکي و شيميايي زيادي مانند پارگي، لکههاي ناشي از اثر انگشت، امضاي يابندگان و... ديده است.
چند برگ قرآن مذکور پس از سرقتهاي پياپي و همچنين بوسيدن و زيارت آن توسط زائران از بين رفته است. به دليل اهميت تاريخي اين قرآن و نيز جايگاه بارز آن در اعتقادات مردم منطقه، مقام معظم رهبري براي محفوظ ماندن قرآن از دستبردهاي احتمالي دستور داد جايگاهي محکم و مطمئن براي نگهداري اين قرآن بسازند.
هماکنون قرآن در محفظه شيشهاي ضد گلوله بدون شرايط محيطي از نظر دما و رطوبت نگهداري ميشود و نياز مبرمي به انجام امور حفاظتي و تحقيقاتي احساس ميشود. قرآن مزبور در سال 1371 به سرقت رفت که با تلاش نيروي انتظامي کشف و طي مراسم باشکوهي با شرکت هزاران نفر از مردم به محل خود برگردانده شد؛ در اين مراسم دهها رأس گاو و گوسفند قرباني شد.
آخرين بار نيز که در مرداد ۱۳۸۳ از مسجد روستاي نگل به سرقت رفته بود، اواخر آذر ۱۳۸۳ در جهرم در استان فارس کشف شد. اهالي روستاي نگل ترجيح ميدهند قرآن در محل اصلي خود يعني مسجد روستاي نگل نگهداري شود. چند سال پيش هيأتي از تهران براي مطالعه، بررسي و مرمت اين اثر تاريخي به روستاي نگل مراجعت کردند که بعد از بررسي اثر مردم روستا از انتقال قرآن به پژوهشکده سازمان جهت مرمت امتناع کردند.
قرآن نگل يکي از مهمترين جاذبههاي گردشگري استان کردستان است و نزد مردم منطقه ابعاد معنويي اين اثر، ارزشي بسيار دارد. مردم روستا در حل مشکلات و گرفتاريهاي زندگي خود از آن ياري ميجويند و قسم دروغ به آن را گناهي بزرگ و نابخشودني ميدانند.
گرفته شده از سايت ميراث آريا
اين چند تا عكس هم از روستاي نگل كه البته من نگرفتم يكي از دوستان گرفته
| Design By : Night Skin |
در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام گرم یاد آوری یا نه من از یادت نمی کاهم
..........تو را من چشم در راهم
